اخبار > وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ وَ اللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ



 

کد خبر:٣٩٥٢٤٩بازدید:1351تاریخ درج:دوشنبه ٢٩ آبان ١٣٩٦

 وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ وَ اللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ

تفسیر قرآن

 

 

وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ وَ اللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ (بقره 207)

 

بعضى از مردم‏اند كه در راه خدا و براى خوشنودى او جان خود را ميفروشند و خدا به بندگانش مهربان و رؤوف است‏

شرح لغات:

يشرى- از كلماتى است كه در دو معناى متقابل استعمال شده و بمعناى فروختن و خريدن آمده است ولى در آيه منظور معناى اول است.

مرضات- اصل آن از «رضا» و بمعناى خشنودى و ضدّ غضب است.

رؤوف- مهربان كه قبلًا معناى آن را گفتيم.

شأن نزول

درباره شأن نزول اين آيه چند قول است.

1- «سدى» از ابن عباس نقل كرده كه اين آيه درباره على بن ابى طالب عليه السلام نازل شد هنگامى كه مشركان تصميم بر قتل رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله داشتند و آن حضرت از مكه خارج شد و بغار «ثور» پناه برد.

در آن شب على! در رختخواب رسول اكرم خوابيد و در بين مكه و مدينه اين آيه فرود آمد و نقل شده كه وقتى على عليه السلام در رختخواب پيغمبر خوابيد جبرئيل در بالاى على عليه السلام و ميكائيل در پائين پايش ايستاده بودند و جبرئيل فرياد ميزد «آفرين، آفرين بر مثل تو باد كه خداوند بتو بر ملائكه مباهات كرد.

2- عكرمه ميگويد اين آيه درباره ابو ذر غفارى، جندب بن سكن و صهيب بن سنان (سه نفر از مسلمانان فداكار) نازل شد و هر كدام داستانى دارند طائفه ابو ذراو را گرفتند و او فرار كرد تا نزد رسول اكرم آمده ايمان آورد و سپس براى تبليغ اسلام بسوى قوم و قبيله‏اش بازگشت ولى قبيله‏اش از او دورى كردند او دوباره نزد رسول خدا آمد.

و اما صهيب، مشركان او را از فاميلش گرفتند صهيب با مالش خود را خريد و بسوى رسول اكرم هجرت كرد.

3- از على عليه السلام و ابن عباس نقل شده است كه مراد از آيه مردى است كه بسبب امر بمعروف و نهى از منكر كشته ميشود.

4- «قتاده» ميگويد اين آيه درباره مهاجر و انصار نازل شده است.

«حسن» معتقد است كه اين آيه عموميت دارد و همه مجاهدان و فداكاران در راه خدا را شامل ميشود.

تفسير:

چون خداوند در آيه پيش فرموده وقتى بمنافق گفته ميشود «از خدا بترس» بزرگى و غرور او را مانع ميشود گوينده اين نوع كلمات را كه متضمن امر بمعروف و نهى از منكر است معرفى ميكند كه خود يكى از صفات مؤمن است.

كه برخى از مردم در راه كسب رضاى خدا جان خود را ميفروشد و مناسبت اينكه از فداكارى و جانبازى تعبير به «فروختن» شده اينست كه فروشنده جنس هميشه در صدد بدست آوردن پول جنس است، فداكاران هم در فداكارى خود رضاء و خوشنودى خدا را طالب هستند.

وَ اللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ- خدا به بندگان رؤوف و مهربان است و آنچه را كه آنان آرزو دارند كه در اينجا رضا و خوشنودى خدا است به آنان مي دهد

ترجمه تفسير مجمع البيان، ج‏2، ص 269

 

 

 

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج