اخبار > فرمان امام رضاعلیه السلام به دعا بر وجود مقدس امام زمان عج



 

کد خبر:٤٠١٧٣٠بازدید:357تاریخ درج:دوشنبه ١ مرداد ١٣٩٧

 فرمان امام رضاعلیه السلام به دعا بر وجود مقدس امام زمان عج

ویژه دهه کرامت

 

حضرت امام رضا عليه السلام به دعا براى  حضرت حجّت  العصرو الزمان عليه السلام فرمان مى‏‌داد و خود  در دعايش چنين مى‌‏خواند:

جمال الاُسبوع نقلاً عن يونس بن عبد الرحمن ، عن مولانا أبي الحسن عليّ بن موسى الرضا عليه السلام، أنّه كان يأمر بالدعاء للحجّة صاحب الزمان‏ عليه السلام ، فكان من دعائه له صلوات اللَّه عليهما :

سید بن طاووس در کتاب "جمال الاُسبوع‏"- به نقل از يونس بن عبد الرحمان - : مولايمان امام رضا عليه السلام به دعا براى حجّت صاحب الزمان عليه السلام فرمان مى‌‏داد و خود - كه درودهاى خدا بر هر دو باد - در دعايش چنين مى‌‏خواند:

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وآلِ مُحَمَّدٍ ، وَادفَع عَن وَلِيِّكَ وخَليفَتِكَ وحُجَّتِكَ عَلى‏ خَلقِكَ ، ولِسانِكَ المُعَبِّرِ عَنكَ بِإِذنِكَ ، النّاطِقِ بِحِكمَتِكَ ، وعَينِكَ النّاظِرَةِ في بَرِيَّتِكَ ، وشاهِدِكَ عَلى‏ عِبادِكَ ، الجَحجاحِ‏[۱] المُجاهِدِ المُجتَهِدِ ، عَبدِكَ العائِذِ بِكَ ،

«خدايا! بر محمّد و خاندان محمّد ، درود فرست و از وليّت، خليفه‏ات و حجّتت بر خلقت دفاع كن؛ او كه زبان و سخنگويت به اذن توست، حكمت تو را بر زبان مى‌‏آوَرَد ، ديده بيناى تو ميان آفريده‏‌هايت، گواه تو بر بندگانت، سَروَر مجاهد كوشا و بنده پناهنده به توست .

اللَّهُمَّ وأَعِذهُ مِن شَرِّ ما خَلَقتَ وذَرَأتَ ، وبَرَأتَ وأَنشَأتَ وصَوَّرتَ ، وَاحفَظهُ مِن بَينِ يَدَيهِ ومِن خَلفِهِ ، وعَن يَمينِهِ وعَن شِمالِهِ ، ومِن فَوقِهِ ومِن تَحتِهِ ، بِحِفظِكَ الَّذي لا يَضيعُ مَن حَفِظتَهُ بِهِ ، وَاحفَظ فيهِ رَسولَكَ ووَصِيَّ رَسولِكَ وآباءَهُ أئِمَّتَكَ ودَعائِمَ دينِكَ صَلَواتُكَ عَلَيهِم أجمَعينَ ، وَاجعَلهُ في وَديعَتِكَ الَّتي لا تَضيعُ ، وفي جِوارِكَ الَّذي لا يُخفَرُ[۲] ، وفي مَنعِكَ وعِزِّكَ الَّذي لا يُقهَرُ .

خدايا! او را از شرّ آنچه آفريده، درست كرده، ايجاد نموده، پديد آورده و صورت داده‏اى پناه ده ، و او را از جلو و پشت، راست و چپ ، بالا و پايين، حفظ فرما، با همان حفظت كه اگر كسى را در بر بگيرد، تباه نمى‏ كند و پيامبرت، وصىّ پيامبرت و پدران امامانت و ستون‏هاى دينت را - كه درودهايت بر همه ايشان باد - در باره او حفظ كن، و او را به امانت بگير كه تباه نمى‏ شود و در پناه و پيمان خودت در آور كه شكسته نمى‏‌شود . به دژ عزّت و منع خودت راه بده كه مغلوب نمى‌‏شود.

اللَّهُمَّ وآمِنهُ بِأَمانِكَ الوَثيقِ الَّذي لا يُخذَلُ مَن آمَنتَهُ بِهِ ، وَاجعَلهُ في كَنَفِكَ الَّذي لا يُضامُ مَن كانَ فيهِ ، وَانصُرهُ بِنَصرِكَ العَزيزِ ، وأَيِّدهُ بِجُندِكَ الغالِبِ ، وقَوِّهِ بِقُوَّتِكَ ، وأَردِفهُ بِمَلائِكَتِكَ ، اللَّهُمَّ والِ مَن والاهُ وعادِ مَن عاداهُ ، وأَلبِسهُ دِرعَكَ الحَصينَةَ ، وحُفَّهُ بِمَلائِكَتِكَ حَفّاً، اللَّهُمَّ وبَلِّغهُ أفضَلَ ما بَلَّغتَ القائِمينَ بِقِسطِكَ مِن أتباعِ النَّبِيّينَ.

خدايا! او را با امان محكم خود امان ده كه هر كس را با آن امان دادى، وا ننهادى، و او را در حمايت خود قرار ده كه هر كس در آن باشد، مغلوب نمى ‏شود و او را با يارى پيروزمندانه‏ات يارى ده و با لشكر چيره‏‌ات استوارش بدار و با نيرويت تقويتش كن و با فرشتگانت پشتيبانى‏ اش بنما. خدايا! هر كس او را دوست مى‏‌دارد، دوست بدار و هر كس او را دشمن مى‏‌دارد، دشمن بدار ، و زره نگاه‏دارنده‏‌ات را بر او بپوشان و گرداگرد او را با فرشتگانت به طور كامل بگير. خدايا! و برترين چيزى را كه به برپاكنندگان عدالتت از ميان پيروان پيامبران دادى، به او برسان .

اللَّهُمَّ اشعَب‏[۳] بِهِ الصَّدعَ ، وَارتُق‏[۴] بِهِ الفَتقَ ، وأَمِت بِهِ الجَورَ ، وأَظهِر بِهِ العَدلَ ، وزَيِّن بِطولِ بَقائِهِ الأَرضَ ، وأَيِّدهُ بِالنَّصرِ ، وَانصُرهُ بِالرُّعبِ ، وَافتَح لَهُ فَتحاً يَسيراً ، وَاجعَل لَهُ مِن لَدُنكَ عَلى‏ عَدُوِّكَ وعَدُوِّهِ سُلطاناً نَصيراً .

خدايا! پراكندگى‌‏ها را با او جمع كن و شكاف‏ها را با او پُر كن و ستم را با او بميران و عدالت را با او پديدار كن و زمين را با طول بقايش زينت بخش و با يارى‏ات استوارش كن و با هراس [در دل دشمن‏] يارى‌‏اش ده و پيروزى‌‏اى آسان برايش پيش آور و از نزد خودت تسلّطى پيروزمند بر دشمنت و دشمنش برايش قرار بده.

اللَّهُمَّ اجعَلهُ القائِمَ المُنتَظَرَ ، وَالإِمامَ الَّذي بِهِ تَنتَصِرُ ، وأَيِّدهُ بِنَصرٍ عَزيزٍ وفَتحٍ قَريبٍ ، ووَرِّثهُ مَشارِقَ الأَرضِ ومَغارِبَهَا اللّاتي بارَكتَ فيها ، وأَحيِ بِهِ سُنَّةَ نَبِيِّكَ صَلَواتُكَ عَلَيهِ وآلِهِ ، حَتّى‏ لا يَستَخفِيَ بِشَي‏ءٍ مِنَ الحَقِّ مَخافَةَ أحَدٍ مِنَ الخَلقِ ، وقَوِّ ناصِرَهُ وَاخذُل خاذِلَهُ ، ودَمدِم‏[۵] عَلى‏ مَن نَصَبَ لَهُ ، ودَمِّر عَلى‏ مَن غَشَّهُ .

خدايا! او را قائمى قرار بده كه چشم به راهش باشند، و نيز امامى كه با او [از دشمنانت ]انتقام مى‏‌گيرى و با نصرتى فيروزمند و فتحى نزديك، استوارش بدار و وارث شرق و غرب زمين كه برايش مبارك گردانده‏‌اى قرار بده و سنّت پيامبرت را - كه درودهايت بر او و خاندانش باد - با او زنده كن تا آن جا كه هيچ چيزى از حقيقت را به هراس از كسى، پنهان ندارد. ياورش را تقويت كن و واگذارنده‌‏اش را وا بگذار و هر كه را با او دشمنى مى‌‏كند، به هلاكت برسان و هر كه را به او خيانت مى‌‏كند، نابود بفرما.

اللَّهُمَّ وَاقتُل بِهِ جَبابِرَةَ الكُفرِ ، وعُمُدَهُ ودَعائِمَهُ وَالقُوّامَ بِهِ ، وَاقصِم بِهِ رُؤوسَ الضَّلالَةِ وشارِعَةَ البِدعَةِ ، ومُميتَةَ السُّنَّةِ ومُقَوِّيَةَ الباطِلِ ، وأَذلِل بِهِ الجَبّارينَ ، وأَبِر[۶] بِهِ الكافِرينَ وَالمُنافِقينَ ، وجَميعَ المُلحِدينَ حَيثُ كانوا وأَينَ كانوا مِن مَشارِقِ الأَرضِ ومَغارِبِها ، وبَرِّها وبَحرِها ، وسَهلِها وجَبَلِها ، حَتّى‏ لا تَدَعَ مِنهُم دَيّاراً[۷] ولا تُبقِيَ لَهُم آثاراً .

خدايا! حاكمان زورگو، ستون‏‌ها، استوانه‏‌ها و برپا دارندگان كفر را به دست او هلاك كن و سران گم‏راهى، بدعت‏گزاران اصلى، نابودكنندگان سنّت و تقويت ‏كنندگان باطل را به دست او درهم شكن و زورگويان را به دست او خوار كن و كافران و منافقان را به دست او نابود كن و نيز همه ملحدان را در هر زمان و در هر مكان از شرق و غرب زمين، در خشكى و دريا يا در كوه و دشت تا آن كه كسى از آنان نماند و اثرى از ايشان نپايد.

اللَّهُمَّ وطَهِّر مِنهُم بِلادَكَ ، وَاشفِ مِنهُم عِبادَكَ ، وأَعِزَّ بِهِ المُؤمِنينَ ، وأَحيِ بِهِ سُنَنَ المُرسَلينَ ، ودارِسَ حُكمِ النَّبِيّينَ ، وجَدِّد بِهِ ما مُحِيَ من دينِكَ ، وبُدِّلَ مِن حُكمِكَ ، حَتّى‏ تُعيدَ دينَكَ بِهِ وعَلى‏ يَدَيهِ غَضّاً جَديداً ، صَحيحاً مَحضاً[۸] ، لا عِوَجَ فيهِ ولا بِدعَةَ مَعَهُ ، حَتّى‏ تُنيرَ بِعَدلِهِ ظُلَمَ الجَورِ ، وتُطفِئَ بِهِ نيرانَ الكُفرِ ، وتُظهِرَ بِهِ مَعاقِدَ الحَقِّ ومَجهولَ العَدلِ ، وتُوَضِّحَ بِهِ مُشكِلاتِ الحُكمِ .

خدايا! سرزمين‌‏هايت را از آنان پاك و دل بندگانت را [با نابودى آنها] خنك گردان و مؤمنان را با او عزّت ببخش و سنّت‏هاى فرستادگان و احكام از ياد رفته پيامبران را به دست او زنده كن و آنچه را كه از دينت محو و از احكامت دگرگون شده، به دست او احيا كن تا دينت را با او و بر دستان او نوين، شاداب، درست و ناب كنى، بى هيچ كژى و بدعتى در آن تا با عدالتش، تاريكى‌‏هاى ستم را نور بخشى و آتش كفر را خاموش كنى و جايگاه‏‌هاى حقّ و عدالت‏‌هاى ناشناخته را آشكار و نقاط مبهم و پيچيده احكام را روشن كنى.

اللَّهُمَّ وإنَّهُ عَبدُكَ الَّذِي استَخلَصتَهُ لِنَفسِكَ ، وَاصطَفَيتَهُ مِن خَلقِكَ ، وَاصطَفَيتَهُ عَلى‏ عِبادِكَ ، وَائتَمَنتَهُ عَلى‏ غَيبِكَ ، وعَصَمتَهُ مِنَ الذُّنوبِ ، وبَرَّأتَهُ مِنَ العُيوبِ ، وطَهَّرتَهُ (مِنَ الرِّجسِ) ، وصَرَفتَهُ عَنِ الدَّنَسِ ، وسَلَّمتَهُ مِنَ الرَّيبِ .

خدايا! او بنده توست كه او را براى خود برگرفتى و از ميان خلقت برگزيدى و بر بندگانت برترى دادى و امانتدار نهان‌‏هايت نمودى و از گناهان، نگاهش داشتى و از عيب‏ها مبرّايش كردى و از آلودگى، پاكش نمودى و از پليدى، دورش گردانيدى و از ترديد، سالمش نهادى.

اللَّهُمَّ فَإِنّا نَشهَدُ لَهُ يَومَ القِيامَةِ ويَومَ حُلولِ الطّامَّةِ[۹] ، أنَّهُ لَم يُذنِب ولَم يَأتِ حَوباً[۱۰] ، ولَم يَرتَكِب لَكَ مَعصِيَةً ، ولَم يُضَيِّع لَكَ طاعَةً ، ولَم يَهتِك لَكَ حُرمَةً ، ولَم يُبَدِّل لَكَ فَريضَةً ، ولَم يُغَيِّر لَكَ شَريعَةً ، وأَنَّهُ الإِمامُ التَّقِيُّ الهادِي المَهدِيُّ ، الطّاهِرُ التَّقِيُّ الوَفِيُّ الرَّضِيُّ الزَّكِيُّ .

خدايا! ما روز قيامت و روز بلاى بزرگ برايش گواهى مى‏ دهيم كه نه گناهى كرده و نه خطايى نموده و نه نافرمانى تو را كرده و نه در اطاعت تو كوتاهى نموده، نه حرمتى از تو را فرو گذاشته و نه واجبى از تو را دگرگون ساخته و نه شريعتى از تو را تغيير داده است و او امام پرهيزگار راه‏نماى راه ‏يافته، پاك پرواپيشه، وفادار راضى و پاكيزه است.

اللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَيهِ وعَلى‏ آبائِهِ ، وأَعطِهِ في نَفسِهِ ووَلَدِهِ وأَهلِهِ وذُرِّيَّتِهِ واُمَّتِهِ وجَميعِ رَعِيَّتِهِ ما تُقِرُّ بِهِ عَينَهُ ، وتَسُرُّ بِهِ نَفسَهُ ، وتَجمَعُ لَهُ مُلكَ المَملَكاتِ كُلِّها ، قَريبِها وبَعيدِها وعَزيزِها وذَليلِها ، حَتّى‏ يُجرِيَ حُكمَهُ عَلى‏ كُلِّ حُكمٍ ، ويَغلِبَ بِحَقِّهِ عَلى‏ كُلِّ باطِلٍ .

خدايا! بر او و پدرانش درود فرست و به خودش، فرزندانش، خانواده‏‌اش، نسلش، اُمّتش و همه مردمش، مايه چشم‏‌روشنى‏ اش و آنچه جانش را شاد مى‏‌كند، عطا كن و حكومت همه مملكت‏ها، نزديك و دور، و نيرومند و خوار را براى او گرد آور تا حكمش را بر هر حكمى جارى و با حقّش بر هر باطلى غلبه كند.

اللَّهُمَّ وَاسلُك بِنا عَلى‏ يَدَيهِ مِنهاجَ الهُدى‏ ، وُالمَحَجَّةَ العُظمى‏ ، وَالطَّريقَةَ الوُسطى‏ ، الَّتي يَرجِعُ إليهَا الغالي ويَلحَقُ بِها التّالي ، اللَّهُمَّ وقَوِّنا عَلى‏ طاعَتِهِ ، وثَبِّتنا عَلى‏ مُشايَعَتِهِ ، وَامنُن عَلَينا بِمُتابَعَتِهِ ، وَاجعَلنا في حِزبِهِ القَوّامينَ بِأَمرِهِ، الصّابِرينَ مَعَهُ ، الطّالِبينَ رِضاكَ بِمُناصَحَتِهِ ، حَتّى‏ تَحشُرَنا يَومَ القِيامَةِ في أنصارِهِ وأَعوانِهِ ومُقَوِّيَةِ سُلطانِهِ .

خدايا! ما را به دست او به راه روشن هدايت و شاه‏راه روشن آن و طريقه ميانه - كه تندرو به آن باز مى‌‏گردد و عقب‏مانده، خود را به آن مى ‏رسانَد - برسان . خدايا! ما را بر فرمان‏بردارى از او نيرومند كن و بر پيروى او استوار بدار و دنباله‌‏روى از او را بر ما منّت بنه و ما را در حزب او و برپا دارندگان كارش كه همراه او شكيب مى‌‏ورزند و با خيرخواهى براى او، خشنودى تو را مى‏ جويند قرار بده، تا آن كه روز قيامت، ما را در زمره ياران و ياوران و تقويت كنندگان حكومت او محشور كنى.

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وآلِ مُحَمَّدٍ ، وَاجعَل ذلِكَ كُلَّهُ مِنّا لَكَ خالِصاً ، مِن كُلِّ شَكٍّ وشُبهَةٍ ورِياءٍ وسُمعَةٍ ، حَتّى‏ لا نَعتَمِدَ بِهِ غَيرَكَ ، ولا نَطلُبَ بِهِ إلّا وَجهَكَ ، وحَتّى‏ تُحِلَّنا مَحَلَّهُ ، وتَجعَلَنا فِي الجَنَّةِ مَعَهُ ، ولا تَبتَلِنا في أَمرِهِ بِالسَّأمَةِ وَالكَسَلِ وَالفَترَةِ وَالفَشَلِ ، وَاجعَلنا مِمَّن تَنتَصِرُ بِهِ لِدينِكَ ، وتُعِزُّ بِهِ نَصرَ وَلِيِّكَ ، ولا تَستَبدِل بِنا غَيرَنا ، فَإِنَّ استِبدالَكَ بِنا غَيرَنا عَلَيكَ يَسيرٌ ، وهُوَ عَلَينا كَبيرٌ ، إنَّكَ عَلى‏ كُلِّ شَي‏ءٍ قَديرٌ .

خدايا! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و همه اينها را از جانب ما تنها براى خودت و به دور از هر شكّ و شبهه و ريا و خودنمايى قرار ده تا بِدان، بر غير تو اعتماد نكنيم و با آن، جز تو را نجوييم تا آن گاه كه ما را در جايگاه او جاى دهى و در بهشت، همراهش سازى ، و ما را در كار او به ملالت و كسالت و سستى و ناتوانى مبتلا مكن و ما را از كسانى قرار ده كه با آنان دينت را يارى مى‏ دهى و وليّت را قدرتمندانه پيروز مى‏ كنى و ديگرى را به جاى ما مگذار كه ما را با ديگرى عوض كردن، براى تو آسان و بر ما گران است؛ كه تو بر هر كار، توانايى.

اللَّهُمَّ وصَلِّ عَلى‏ وُلاةِ عُهودِهِ ، وبَلِّغهُم آمالَهُم ، وزِد في آجالِهِم ، وَانصُرهُم وتَمِّم لَهُم ما أسنَدتَ إلَيهِم مِن أمرِ دينِكَ ، وَاجعَلنا لَهُم أعواناً ، وعَلى‏ دينِكَ أنصاراً ، وصَلِّ عَلى‏ آبائِهِ الطّاهِرينَ ، الأَئِمَّةِ الرّاشِدينَ ، اللَّهُمَّ فَإِنَّهُم مَعادِنُ كَلِماتِكَ ، وخُزّانُ عِلمِكَ ، ووُلاةُ أمرِكَ ، وخالِصَتُكَ مِن عِبادِكَ ، وخِيَرَتُكَ مِن خَلقِكَ ، وأَولِياؤُكَ وسَلائِلُ أولِيائِكَ ، وصَفوَتُكَ وأَولادُ أصفِيائِكَ ، صَلَواتُكَ ورَحمَتُكَ وبَرَكاتُكَ عَلَيهِم أجمَعينَ .

خدايا! بر كارگزاران او درود فرست و آنان را به آرزوهايشان برسان و بر عمرشان بيفزاى و يارى‏ شان ده و آنچه از امور دينت را به ايشان سپرده‏اى، بر ايشان كامل كن و ما را ياران ايشان و ياوران دينت قرار ده و بر پدران پاكش، امامان راه‏ يافته، درود فرست. خدايا! آنان معدن‌‏هاى كلمات تو، گنجوران دانش تو، واليان امر تو، بندگان خالص تو، برگزيدگان از ميان آفريدگان تو، اوليا و فرزندان اولياى تو، برگزيدگان و فرزندان برگزيدگان تو هستند؛ درودهاى تو و رحمت و بركاتت بر همه آنان باد!

اللَّهُمَّ وشُرَكاؤُهُ في أمرِهِ ، ومُعاوِنوهُ عَلى‏ طاعَتِكَ ، الَّذينَ جَعَلتَهُم حِصنَهُ وسِلاحَهُ ومَفزَعَهُ واُنسَهُ ، الَّذينَ سَلَوا[۱۱] عَنِ الأَهلِ وَالأَولادِ ، وتَجافَوُا الوَطَنَ ، وعَطَّلُوا الوَثيرَ مِنَ المِهادِ ، قَد رَفَضوا تِجاراتِهِم ، وأَضَرّوا بِمَعايِشِهِم ، وفُقِدوا في أندِيَتِهِم بِغَيرِ غَيبَةٍ عَن مِصرِهِم ، وحالَفُوا البَعيدَ مِمَّن عاضَدَهُم عَلى‏ أمرِهِم ، وخالَفُوا القَريبَ مِمَّن صَدَّ عَن وِجهَتِهِم ، وَائتَلَفوا بَعدَ التَّدابُرِ وَالتَّقاطُعِ في دَهرِهِم ، وقَطَعُوا الأَسبابَ المُتَّصِلَةَ بِعاجِلِ حُطامٍ مِنَ الدُّنيا ، فَاجعَلهُمُ اللَّهُمَّ في حِرزِكَ وفي ظِلِّ كَنَفِكَ‏[۱۲] ، ورُدَّ عَنهُم بَأسَ مَن قَصَدَ إلَيهِم بِالعَداوَةِ مِن خَلقِكَ ، وأَجزِل لَهُم مِن دَعوَتِكَ مِن كِفايَتِكَ ومَعونَتِكَ لَهُم ، وتَأييدِكَ ونَصرِكَ إيّاهُم ، ما تُعينُهُم بِهِ عَلى‏ طاعَتِكَ ، وأَزهِق بِحَقِّهِم باطِلَ مَن أرادَ إطفاءَ نورِكَ .

خدايا! همكاران و ياورانش را در فرمان‏بردارى از تو، آنان كه دژ و سلاح و پناهگاه و مايه انس او قرار دادى، آنان كه خانواده و فرزند را از ياد برده و از وطن خود دور شده و بستر گرم و نرمشان را فرو نهاده و تجارت خود را رها نموده و به زندگى خود زيان زده و بى آن كه از شهرشان غايب شوند، در انجمن‏هايشان يافت نمى‌‏شوند و با فرد دورى كه آنان را در كارشان يارى كند ، پيمان بسته و با نزديكى كه از كارشان جلو گيرد، مخالفت كرده‌‏اند و از پسِ سال‏ها پشتْ به هم كردن و از هم بريدن، با هم متّحد شده‏‌اند و رشته‏‌هاى پيوندى را كه [در بينشان‏] با متاع ناچيز و زودگذر دنيايى حاصل شده، بريده ‏اند، خدايا آنان را در حفظ و سايه حمايت خودت بگير و گزند هر يك از آفريدگانت را كه قصد دشمنى با ايشان را دارد ، از آنان باز گردان و كفايت و يارى‏ات و نيز تأييد و امدادت را براى ايشان چندان فرا بخوان كه آنان را در اطاعتت يارى دهى و با حقّشان، باطل كسى را كه در پى خاموش كردن نور توست، از ميان ببرى!

وصَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وآلِهِ ، وَاملَأ بِهِم كُلَّ اُفُقٍ مِنَ الآفاقِ ، وقُطرٍ مِنَ الأَقطارِ ، قِسطاً وعَدلاً ورَحمَةً وفَضلاً ، وَاشكُر لَهُم عَلى‏ حَسَبِ كَرَمِكَ وجودِكَ ، وما مَنَنتَ بِهِ عَلَى القائِمينَ بِالقِسطِ مِن عِبادِكَ ، وَاذخُر لَهُم مِن ثَوابِكَ ما تَرفَعُ لَهُم بِهِ الدَّرَجاتِ ، إنَّكَ تَفعَلُ ما تَشاءُ ، وتَحكُمُ ما تُريدُ ، آمينَ رَبَّ العالَمينَ .

و بر محمّد و خاندان او درود فرست و همه كرانه‏‌هاى گيتى و همه سرزمين‏ها را به دست آنان از عدل و داد و رحمت و فضيلت پُر كن و به اندازه كرم وجودت و آنچه بر بندگانت - كه برپا دارنده عدالت بوده‏‌اند - منّت نهادى ، از آنان قدردانى كن و از پاداش، چيزى برايشان ذخيره كن تا درجاتشان را بالا ببرى؛ كه تو هر چه بخواهى مى‌‏كنى و هر چه بخواهى به آن حكم مى‏‌رانى. آمين، اى خداى جهانيان!».[۱۳]


[۱] الجحجاحُ : السيّد الكريم (النهاية : ج ۱ ص ۲۴۰ «جحجح») .

[۲] في المصدر: «يحتقر» والصواب ما أثبتناه كما في بحار الأنوار ومواضع اُخرى .

[۳] الشَّعْبُ : الجمع والإصلاح (لسان العرب : ج ۱ ص ۴۹۷ «شعب») .

[۴] الرَّتْقُ : إلحام الفتق وإصلاحه (لسان العرب : ج ۱۰ ص ۱۱۴ «رتق») .

[۵] دَمْدَمَ عليهم : أي أهلكهم وأزعجهم (مفردات ألفاظ القرآن : ص ۳۱۸ «دمدم») .

[۶] أباره اللَّه : أهلكه (لسان العرب : ج ۴ ص ۸۶ «بور») .

[۷] ديّارٌ : أي ساكن - في الدار - (مفردات ألفاظ القرآن : ص ۳۲۱ «دار») .

[۸] المَحضُ : الخالصُ الذي لم يخالِطْه غيره (المصباح المنير : ص ۵۶۵ «محض») .

[۹] الطامَّةُ : الداهية تغلِبُ ما سواها ، وقال الفرّاء : هي القيامة تطمُّ على كلّ شي‏ء (لسان العرب : ج ۱۲ ص ۳۷۰ «طمم») .

[۱۰] الحَوبُ : الإثم : الخطيئة (المصباح المنير : ص ۱۵۵ «حاب») .

[۱۱] سلوا عن الأهل والأولاد : أي نسوا ذكرهم ، وذهلوا عنهم (انظر : لسان العرب : ج ۱۴ ص ۳۹۵ «سلو») .

[۱۲] يضع عليه كَنَفَهُ : أي يسترَهُ ، وقيل : يرحمه ويلطف به (النهاية : ج ۴ ص ۲۰۵ «كنف») .

[۱۳] جمال الاُسبوع : ص ۳۱۰ ، بحار الأنوار : ج ۹۵ ص ۳۳۲ ح ۵ .

________________________________________________

 

 

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج